Kość nosowa

Obecność kości nosowej (z ang nasal bone, skrót NB) to drugi, obok NT, główny marker aberracji chromosomalnych oceniany podczas badania w 11-13 tygodniu

Badanie polega na uwidocznieniu głowy i górnej części klatki piersiowej zarodka w przekroju strzałkowym, czyli z profilu, a następnie ocenie, czy w miejscu, gdzie powinien znajdować się ośrodek kostnienia kości nosowej widać jasny świecący punkt. Jeśli jest on obecny, to wraz ze świecącą również intensywnie na biało skórą na nosie utworzy znak ” =”  Jeśli w tym specyficznym, ściśle określonym przekroju kości nosowej nie widać lub jest ona wyraźnie bledsza niż czubek nosa i skóra nad nosem – wtedy tę sytuację określamy jako „brak kości nosowej”. Zwiększa to znacznie ryzyko aberracji chromosomalnych, ale nie oznacza, że dziecko nie ma nosa! Poza tym, do 1% zupełnie zdrowych dzieci, może mieć w badaniu w 11-13 tygodniu niewidoczną kość nosową!